Όνειρο είναι η βίωση μίας σειράς εικόνων, ήχων, ιδεών, συναισθημάτων και άλλων αισθήσεων κατά την διάρκεια του ύπνου, κυρίως κατά τη φάση REM. Το περιεχόμενο των ονείρων είναι συχνά αδύνατο ή έστω απίθανο να συμβεί στην φυσική πραγματικότητα, και είναι πέρα από τον έλεγχο αυτού που το βιώνει. Η εξαίρεση σ' αυτό είναι γνωστή ως συνειδητό όνειρο, κατά το οποίο το άτομο συνειδητοποιεί ότι ονειρεύεται και συχνά είναι σε θέση να αλλάξει το ονειρικό του περιβάλλον και να ασκήσει έλεγχο σε διάφορες πτυχές του ονειρικού περιεχομένου. Το ονειρικό περιβάλλον είναι πολύ πιο ρεαλιστικό κατά τη διάρκεια του συνειδητού ονείρου - συχνά αντίστοιχου ρεαλισμού με τον φυσικό κόσμο κατά τη διάρκεια της εγρήγορσης - και οι αισθήσεις του ατόμου οξυμένες. Τα όνειρα σύμφωνα με την σημερινή ψυχολογική ερμηνεία τους, αναδύονται από το ασυνείδητο και σύμφωνα με τον Σίγκμουντ Φρόυντ, το όνειρο είναι ο πλέον ξεκάθαρος δρόμος (βασιλική οδός) προς αυτό.
Τα πιο όμορφα όνειρα μου σε αντίθεση με τον παραπάνω ορισμό, τα έχω δει ξύπνια. Όνειρα πλασματικά και όνειρα πραγματοποιήσιμα, όνειρα τρελά και όνειρα εφικτά, όνειρα που δεν θέλεις να τελειώσουν και τα σκηνοθετείς ξανά και ξανά στο μυαλό σου σχεδιάζοντας και επανασχεδιάζοντας, παρατηρώντας και διορθώνοντας την κάθε λεπτομέρεια μέχρι το όνειρο να γίνει τόσο τέλειο που να μη σε νοιάζει αν θα πραγματοποιηθεί αλλά μόνο το ότι το ονειρεύτηκες...Πολλές φορές τα όνειρα του ξύπνιου έρχονται και στον ύπνο και τότε το σενάριο θεριεύει γιατί δεν είναι πια στα χέρια σου αλλά στη φαντασία του ασυνείδητου και προβάλλεται μπροστά σου σα ταινία του cinema και ακόμη κι αν θες να αλλάξεις κάτι από την πλοκή δεν μπορείς, ο σκηνοθέτης έχει ήδη αποφασίσει! Βέβαια συνήθως στα όνειρα του ύπνου έρχονται πιο συχνά οι εφιάλτες...ξέρεις εκείνα τα όνειρα που σε κάνουν να ιδρώνεις, να παραμιλάς και να θες να ξυπνήσεις τώρα! Εκείνοι οι εφιάλτες που κάνουν τη συνείδηση σου να ξυπνά σαν άμυνα μέσα στον ύπνο και να σου φωνάζει "Μη φοβάσαι, είναι μόνο όνειρο", τότε που προστάζεις τον εαυτό σου "Άνοιξε τα μάτια σου τώρα!Ξύπνα!" μα τα μάτια μένουν κλειστά, σφραγιστά κι εσύ δέσμιος των φόβων και των σκέψεων του υποσυνείδητου να σε κυριεύει με την ορμή της καυτής λάβας που βγαίνει μέσα από το για χρόνια φαινομενικά ανενεργό ηφαίστειο. Υπάρχουν λοιπόν τα όνειρα του ύπνου, εκείνα τα ανεξέλεγκτα, ελεύθερου σεναρίου όνειρα κι εκείνα του ξύπνιου, εκείνα που τα φτιάχνεις εσύ, τα δικά σου κατάδικα σου όνειρα! Κάπως έτσι έρχεται η πολυπόθητη ισορροπία.
Τα πιο όμορφα όνειρα μου σε αντίθεση με τον παραπάνω ορισμό, τα έχω δει ξύπνια. Όνειρα πλασματικά και όνειρα πραγματοποιήσιμα, όνειρα τρελά και όνειρα εφικτά, όνειρα που δεν θέλεις να τελειώσουν και τα σκηνοθετείς ξανά και ξανά στο μυαλό σου σχεδιάζοντας και επανασχεδιάζοντας, παρατηρώντας και διορθώνοντας την κάθε λεπτομέρεια μέχρι το όνειρο να γίνει τόσο τέλειο που να μη σε νοιάζει αν θα πραγματοποιηθεί αλλά μόνο το ότι το ονειρεύτηκες...Πολλές φορές τα όνειρα του ξύπνιου έρχονται και στον ύπνο και τότε το σενάριο θεριεύει γιατί δεν είναι πια στα χέρια σου αλλά στη φαντασία του ασυνείδητου και προβάλλεται μπροστά σου σα ταινία του cinema και ακόμη κι αν θες να αλλάξεις κάτι από την πλοκή δεν μπορείς, ο σκηνοθέτης έχει ήδη αποφασίσει! Βέβαια συνήθως στα όνειρα του ύπνου έρχονται πιο συχνά οι εφιάλτες...ξέρεις εκείνα τα όνειρα που σε κάνουν να ιδρώνεις, να παραμιλάς και να θες να ξυπνήσεις τώρα! Εκείνοι οι εφιάλτες που κάνουν τη συνείδηση σου να ξυπνά σαν άμυνα μέσα στον ύπνο και να σου φωνάζει "Μη φοβάσαι, είναι μόνο όνειρο", τότε που προστάζεις τον εαυτό σου "Άνοιξε τα μάτια σου τώρα!Ξύπνα!" μα τα μάτια μένουν κλειστά, σφραγιστά κι εσύ δέσμιος των φόβων και των σκέψεων του υποσυνείδητου να σε κυριεύει με την ορμή της καυτής λάβας που βγαίνει μέσα από το για χρόνια φαινομενικά ανενεργό ηφαίστειο. Υπάρχουν λοιπόν τα όνειρα του ύπνου, εκείνα τα ανεξέλεγκτα, ελεύθερου σεναρίου όνειρα κι εκείνα του ξύπνιου, εκείνα που τα φτιάχνεις εσύ, τα δικά σου κατάδικα σου όνειρα! Κάπως έτσι έρχεται η πολυπόθητη ισορροπία.
Τι γίνεται όμως αν κάτι, κάποιος σου χαλάσει, σου διαψεύσει τα όνειρα του ξύπνιου σου; Εκείνα που τόσο καιρό σα τρυφερή μανούλα τα γέννησες, τα φρόντιζες, τα κρατούσες σαν ότι πιο πολύτιμο; Τι γίνεται όταν χαθούν τα όνειρα και μαζί κι η ελπίδα που αυτά γεννούν; Τότε η πολυπόθητη ισορροπία χαλάει και τα όνειρα διαλύονται σαν εικόνες σύννεφων που σιγά σιγά χάνονται στον ορίζοντα. Θα ήταν υπερβολή να συγκρίνω τον ονειροκτόνο μ' έναν εγκληματία είτε εκ προθέσεως, είτε εξ' αμελείας; Εγώ έτσι έχω νιώσει για τους ονειροκτόνους μου, μα τώρα τους συγχωρώ όλους και τους ευχαριστώ. Ευχαριστώ γιατί μ' έμαθαν πως όλα έχουν ένα τέλος αλλά και μία αρχή, εκείνων των ονείρων που ακόμα δεν ονειρεύτηκα...
