Το 2011 άφησε ένα μούδιασμα, μια πίκρα, λίγο φόβο και λίγη απαισιοδοξία. Εγώ βέβαια είμαι φύσει απαισιόδοξη αλλά επειδη όπως έχει πει και η Κική Δημουλά "η ελπίδα είναι προνόμιο των απαισιόδοξων γιατί αλλιώς δεν θα είχαν τα κότσια να είναι απαισιόδοξοι" σε αυτή την ανάρτηση μαζεύονται οι σκέψεις και οι ελπίδες για τη νέα χρονιά. Λίγες σκέψεις κάπως αισιόδοξες για όσα θέλω να αλλάξω, ν' αρχίσω ή να συνεχίσω εγώ ή εσύ ή εμείς. Σε ποιο πρόσωπο να γράψω είναι ο προβληματισμός μου, στο α' ενικό είναι πολύ εγωκεντρικό, στο β' ενικό είναι πολύ επιτακτικό, στο α πληθυντικό; Εμείς δηλαδή, ναι εμείς. Ας ξεκινήσω από αυτό λοιπόν, τη νέα χρονιά:
-Να είμαστε λιγότερο εγώ κι εσύ και περισσότερο εμείς. Ναι η παρέα χρειάζεται στις δύσκολες εποχές. Είμαστε πολλοί αλλά είμαστε σκόρπιοι που λέει και η mama.
-Να επανεξετάσουμε τις μονάδες μέτρησης της χαράς και της ευτυχίας. Απορρίπτονται οι μονάδες μέτρησης ευρώ, τετραγωνικά, κυβικά και συνίστανται οι λέξεις έρωτας, φίλοι, αγάπη, όνειρα.
-Να χορεύουμε λίγο περισσότερο, είναι βαρετά τα μπαρ με όρθιους ατσαλάκωτους και αμίλητους ανθρώπους.
-Να ακούμε περισσότερη μουσική, Music can take us anywhere!
- Να μη φοβόμαστε να πούμε "φοβάμαι", "δεν ξέρω πως να το κάνω αυτό", "έκανα λάθος", "συγνώμη" κανείς δεν είναι τέλειος και άλλωστε πόσο ενδιαφέρον θα ήταν να ζεις παρέα με τέλεια φρικιά;
-Να σεβόμαστε κάθε ύπαρξη πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, είμαστε φιλοξενούμενοι και περαστικοί ας μείνει κάτι και για τους επόμενους.
-Να μη ξεχνάμε τους ανθρώπους μας, τους φίλους, τους γονείς, τους παππουδες, μια ευχή, λίγη κουβέντα αυτοί είναι η μεγαλύτερη μας περιουσία.
-Να μη θεωρούμε την υγεία δεδομένη. Τις τελευταίες μέρες του 2011 τις πέρασα εντελώς ξαφνικά σε νοσοκομείο δίπλα σε έναν από τους πιο αγαπημένους ανθρώπους μου στη γή. Θυμήθηκα ξανά πως τίποτα δεν είναι δεδομένο. Θυμήθηκα πως κάποτε που είχα πάθει ένα σοβαρό τροχαίο και στο νοσοκομείο με ενημέρωσαν πως πιθανώς να κινδυνέυει η ζωή μου από εσωτερική αιμορραγία, δε φώναξα, ούτε έκλαψα, γύρισα και κοίταξα στο παράθυρο και είπα μέσα μου "αν μου δοθεί η ευκαιρία να ξαναβγώ και να κοιτάξω αυτόν τον όμορφο ήλιο που έχει σήμερα, δε θα ξαναζητήσω τίποτα για να είμαι ευτυχισμένη". Φυσικά τον ήλιο τον ξανακοίταξα, αλλά φυσικά ξαναζήτησα περισσότερα για να είμαι ευτυχισμένη. Οι ανθρωποι ξεχνάμε εύκολα.
-Να μη ξεχνάμε λοιπόν, στιγμές, στόχους, εικόνες, ανθρώπους. Τα πράγματα συνέβησαν γιατί τα θυμόμαστε. Οφείλουμε να τα θυμόμαστε.
-Να αντισταθούμε στην κακία και το κουτσομπολιό, είναι τοξικά και τα δύο.
-Να αγκαλιαζόμαστε, να φιλιόμαστε, να μυριζόμαστε..this is happiness
-Να δεχτούμε πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν να είμαστε μέρος της ζωής τους πιά. Να τους αφήσουμε ήσυχους, όχι από εγωισμό, από σεβασμό, επειδή κάποτε τους αγαπήσαμε.
-Να μην κάνουμε συνέχεια κριτική στους άλλους. Η ηθική είναι έννοια αμφιβόλου σημασίας. Δεν την αναγνωρίζω, ξέρω μόνο το καλό και το κακό. Α! και την αγάπη. Ενας μεγάλος, έμπειρος άνθρωπος μου είπε κάποια στιγμή "μη βασανίζεσαι κοριτσάκι μου αν είναι ηθικό ή ανήθικο, δεν υπάρχει ηθική όταν μιλάμε για ψυχές ανθρώπων".
-Να τραγουδάμε περισσότερο και δυνατά. "Καλύτερα παράφωνος παρά βουβός και άφωνος".
-Να λέμε περισσότερο "ευχαριστώ" και "παρακαλώ" η ευγένεια είναι το πιο φτηνό εισιτήριο για τoν καλό εαυτό των ανθρώπων.
-Να κάνουμε περισσότερες ποδηλατάδες (και το λέω εγώ που μου έκλεψαν 2 ποδήλατα αντίκες και πολύ αγαπημένα) ή περιπάτους ή βόλτες με το αυτοκίνητο αργά στην πόλη με μουσική, like good old times..
-Να τρώμε αργά, να πίνουμε συνειδητά, να οδηγούμε προσεκτικά, να κάνουμε έρωτα παθιασμένα, να μιλάμε ήρεμα, να κοιμόμαστε αρκετά, να ονειρευόμαστε πολύ.
-Να ακούμε το σώμα μας. Κάποτε που είχα κάποιο πρόβλημα υγείας χωρίς να εντοπίζεται κάτι παθολογικό ένας πολύ καλός γιατρός μου είχε πει. "Να ακούς το σώμα σου γιατί σου μιλάει. Το στομάχι μας πονάει όταν κάτι δεν μπορούμε να χωνέψουμε, ο αυχένας πονάει γιατί κάποιος μας έκατσε στο σβέρκο, το κεφάλι πονάει γιατί δεν αντέχει μια σκέψη. Οσο δεν το ακούς θα σου μιλήσει με όλους τους τρόπους μέχρι να ακούσεις." Είχε δίκιο.
- Να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες,και τρίτες..στις τέταρτες, πέμπτες χαλάει το πράγμα όμως προσοχή.
-Να π α ρ α τ η ρ ο ύ μ ε ήχους, εικόνες, ανθρώπους, βλέματα, δάχτυλα, λαιμούς, χαμόγελα, φεγγάρια, λουλούδια, χρώματα εργα τέχνης παντού γύρω μας.
Τέλος και αυτό είναι για μένα (όχι πως τα άλλα δεν ήταν)
-Να χαλαρώσουμε. Ναι δε ζούμε στη καλύτερη εποχή, αλλά ζούμε και αυτό αρκεί.
Καλή χρονιά
